ص 328 ، س 19 ، خواهد شد ( تعليقه ) : مستشار عبد الحليم جندى در كتاب « الإمام جعفر الصّادق » ص 173 از حضرت صادق عليه السّلام دربارهء ابديّت قرآن مىگويد : « از جمله تعبيرات حضرت دربارهء حجّيّت قرآن تا ابد در وقتى كه سائلى مىپرسد : چرا اشعار و خطبه‌ها در وقتى كه مكرّرا آنها را بخوانند ، ملالت‌انگيز است ، ولى قرآن ملالت نمىآورد ؟ ! اين جواب است كه : لأنّ القرءان حجّة على أهل العصر الثّانى كما هو حجّة على أهل العصر الأوّل : فكلّ طائفة تراه عصرا جديدا . و لأنّ كلّ امرئ فى نفسه متى أعاده و فكّر فيه ، تلقى منه فى كلّ مدّة علوما غضّة ؛ و ليس هذا كلّه فى الشّعر و الخطب . » ص 340 ، س 13 ، و اصل شود ( تعليقه ) : مجلسى در « بحار الانوار » طبع حروفى طهران ، ج 92 ، ص 15 از « عيون أخبار الرّضا » با سند متّصل از حضرت امام رضا از پدرش روايت كرده است كه : « مردى از حضرت صادق عليهم السّلام پرسيد : ما بال القرءان لا يزداد على النّشر و الدّرس إلّا غضاضة ! فقال : لأنّ الله تبارك و تعالى لم يجعله لزمان دون زمان و لا لناس دون ناس ، فهو فى كلّ زمان جديد و عند كلّ قوم غضّ إلى يوم القيمة . « سببش چيست كه هر چه زمان مىگذرد و قرآن را بيشتر درس مىدهند و نشر مىكنند ، تازه‌تر و شاداب‌تر مىگردد ؟ حضرت فرمود : چون خداوند متعال قرآن را براى زمان خاصّى و براى مردم مخصوصى نفرستاده است ، قرآن در هر زمانى تازه است و نزد هر گروهى شاداب است تا روز قيامت . » » ص 342 ، س 18 ، متبدّل گردد ( تعليقه ) : شيخ حرّ عاملى در « وسائل الشّيعة » از طبع امير بهادر ، ج 2 ، در كتاب الامر بالمعروف ، در باب وجوب البراءة من أهل البدع و سبّهم و تحذير النّاس عنهم و ترك تعظيمهم مع عدم الخوف ، ص 510 روايت مىكند : « از عيّاشى در تفسير ، از محمّد بن هاشم ، از كسى كه براى او روايت كرد ، از حضرت صادق عليه السّلام كه : اين آيهء قُلْ قَدْ جاءَكُمْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِي بِالْبَيِّناتِ وَ بِالَّذِي قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ نازل شد درحالىكه خداوند مىدانست كه جهودان گفته‌اند : و الله ما قتلنا و لا شهدنا . و ليكن چون به آنها گفته